Polska na wydarzeniu Valencia Design Festival. Wystawa „Crafting Reality” pokaże siłę współczesnego rzemiosła
W ramach wydarzenia Valencia Design Festival, od 12 września do 31 października 2026 r. w PASAJE 94 w Walencji, prezentowana będzie wystawa „Crafting Reality: En Busca de Hábitats Alternativos” przygotowana przez Instytut Przemysłów Kreatywnych.
13
Tegoroczna edycja hiszpańskiego święta designu – wydarzenia Valencia Design Festival – ma szczególny wymiar – Polska została zaproszona jako gość specjalny. Ekspozycja „Crafting Reality: En Busca de Hábitats Alternativos” otworzy hiszpańskie tournée poświęcone współczesnemu polskiemu rzemiosłu. Po prezentacji w Walencji wystawa zostanie pokazana także w Madrycie, gdzie dotrze do kolejnej grupy odbiorców zainteresowanych projektowaniem i rzemiosłem artystycznym.
Projekt organizuje Instytut Przemysłów Kreatywnych. Kuratorką wystawy jest dr Alicja Głuszek, natomiast za program publiczny odpowiada prof. Marisa Santamaria – hiszpańska ekspertka zajmująca się designem i trendami. Wydarzenie organizowane jest w ramach prestiżowych festiwali Valencia Design Fest oraz Tiempo+Materia.

Współczesne rzemiosło w dialogu z naturą i tradycją
Twórcy prezentowani na wystawie pokazują, że rzemiosło może być odpowiedzią na współczesne wyzwania związane z ekologią, technologią i przemianami społecznymi. Prace wykonane z ceramiki, szkła, drewna, metalu, papieru, tkaniny i haftu zwracają uwagę na znaczenie świadomego korzystania z materiałów oraz relacji między człowiekiem a środowiskiem.
Wybór Hiszpanii jako miejsca prezentacji nie jest przypadkowy. Kraj ten posiada bogate tradycje rzemiosła artystycznego, dlatego wystawa ma stać się przestrzenią wymiany doświadczeń między polskimi i hiszpańskimi projektantami oraz rzemieślnikami.

Trzy rozdziały wystawy „Crafting Reality” na wydarzeniu Valencia Design Festival
Ekspozycję prezentowaną na wydarzeniu Valencia Design Festival podzielono na trzy uzupełniające się części.
Pierwsza – „We Are Earth: Resisting Anthropocentric Cataclysm” – koncentruje się na naturalnych materiałach i relacjach między ludzką twórczością a ekosystemem.
Druga – „We Are Roots: Updating Tradition” – prezentuje twórców reinterpretujących tradycyjne techniki rzemieślnicze, takie jak tkactwo, haft, wycinanka czy obróbka drewna, poprzez nadanie im współczesnego charakteru.
Trzecia część – „We Are Path: Designing Contemporaneity” – poświęcona jest eksperymentom materiałowym i formalnym. Ukazuje rzemiosło jako obszar innowacji oraz projektowania przyszłości.
Organizatorzy zapowiadają również rozwiązania sensoryczne i przestrzenne, dzięki którym zwiedzający będą mogli doświadczać prezentowanych prac w sposób angażujący wiele zmysłów.



Debata o kreatywności i materiale
Integralnym elementem projektu będzie program wydarzeń towarzyszących. W Walencji odbędzie się panel „Sensory Interconnection: CREATIVITY AND MATERIAL PATH” poświęcony relacjom między kreatywnością, materiałem i współczesnym projektowaniem.
W dyskusji wezmą udział przedstawiciele polskiej i hiszpańskiej sceny designu: duet Formsophy (Alicja Prussakowska i Jakub Kijowski), Agnieszka Bar, Clap Studio, Ana Illueca oraz David Places.
Udział Polski w wydarzeniu Valencia Design Festival 2026 to kolejna międzynarodowa prezentacja współczesnego polskiego rzemiosła, która pokazuje jego różnorodność, eksperymentalny charakter oraz silne związki z tradycją i odpowiedzialnym projektowaniem.

Polscy twórcy w Walencji
Jan Ankiersztajn
Polski projektant i artysta zajmujący się projektowaniem przedmiotów kolekcjonerskich, rzeźbą oraz przedmiotami użytkowymi. Po ukończeniu w 2016 roku studiów na kierunku projektowania kontekstowego w Design Academy Eindhoven założył własną pracownię w Poznaniu. Pracując głównie z aluminium, łączy tradycyjne techniki obróbki metalu z samodzielnie opracowanymi, eksperymentalnymi procesami. Od 2020 roku, poprzez praktyczne badania i eksperymenty, udoskonala autorską metodę tworzenia obiektów z blachy aluminiowej. Realizując każdy etap samodzielnie – od koncepcji i konstrukcji po spawanie, odlewanie i wykończenie – tworzy wyraziste formy, które badają napięcie między ograniczeniami materiału a intencją twórczą, zacierając granice między sztuką, projektowaniem i rzemiosłem.
Agnieszka Bar
Artystka i projektantka zajmująca się szkłem, wychowana w Sudetach – regionie o bogatych tradycjach szklarskich. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, tworzy użytkowe wyroby szklane oraz unikalne obiekty, łączące innowacyjność z tradycyjnym rzemiosłem. Zafascynowana procesami formowania na gorąco, opracowała oryginalną metodę kształtowania stopionego szkła przy użyciu ręcznie plecionych struktur z wikliny, tworząc charakterystyczny dialog między szkłem a wyrobami koszykarskimi. Do jej uznanych kolekcji należą „Braided”, „Growth” oraz „The Inner Power”. Zainspirowana naturą, ludzkim doświadczeniem i wartością ręcznej pracy, tworzy ponadczasowe obiekty, które zachęcają do refleksji, angażują zmysły i budują znaczące więzi.
Monika Dąbrowska Picewicz
Artystka ceramiczka i projektantka, której twórczość bada relacje między naturą, emocjami i materialnością. Absolwentka Wydziału Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, tworzy organiczne formy rzeźbiarskie inspirowane naturalnymi rytmami, strukturami i ulotnymi chwilami obserwacji. Prowadząc prace w ramach powiązanych ze sobą serii, łączy eksperymentowanie, intuicję i nieodłączną nieprzewidywalność gliny, aby badać różne stany istnienia i postrzegania. Jej prace były wystawiane na całym świecie i znajdują się w muzeach oraz prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą. Jest członkinią stowarzyszenia Nów. Nowe Rzemiosło oraz Międzynarodowej Akademii Ceramiki.
Formsophy
Duet artystyczny założony przez Alicję Prussakowską i Jakuba Kijowskiego, absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na kierunkach projektowania produktu i rzeźby. W swojej twórczości łączą intuicję, eksperymentowanie i kunszt rzemieślniczy, tworząc unikalne obiekty rzeźbiarskie z aluminium i kamienia. Korzystając z technik odlewniczych, traktują proces tworzenia jako równie ważny jak ostateczna forma, otwierając się na przypadek, przemianę materiału i spontaniczną interakcję z otoczeniem. Opisując swoją estetykę jako „romantyczny brutalizm”, badają napięcia między surowością a delikatnością, monumentalnością a intymnością. Ich prace były prezentowane podczas najważniejszych międzynarodowych wydarzeń poświęconych projektowaniu, w tym podczas Milan Design Week i Nomad St. Moritz.
Maciej Gąsienica Giewont
Artysta i rzemieślnik, który tworzy niepowtarzalne przedmioty użytkowe i rzeźby przy użyciu tradycyjnych technik toczenia drewna. Pracując wyłącznie z drewnem świeżym, wykorzystuje naturalne cechy tego materiału, w tym sęki, pęknięcia, przebarwienia oraz ślady wzrostu lub obecności owadów. Jego twórczość łączy minimalistyczną estetykę z głębokim szacunkiem dla naturalnych procesów, pozwalając, by to sam materiał wpływał na ostateczny kształt dzieła. Równoważąc kunszt rzemieślniczy z przypadkiem, tworzy niepowtarzalne dzieła, które ujawniają dialog między ręką twórcy a nieprzewidywalnością natury, celebrując piękno tkwiące w niedoskonałości i przemianie.
Huba Studio
Pracownia ceramiczna założona przez Jakuba Ciemachowskiego i Piotra Kołakowskiego, zajmująca się tworzeniem wyrobów z kamionki oraz czarnej ceramiki wypalanych w piecu opalanym drewnem. Kierując się szacunkiem dla lokalnych materiałów i tradycyjnych procesów wytwarzania, twórcy skupiają się na przedmiotach użytkowych, które podkreślają prostotę, funkcjonalność i bliski związek z naturą. Pracując z gliną, kamieniem, popiołem i lokalnymi minerałami, przekształcają surowce w przedmioty codziennego użytku, stosując metody czerpiące z wielowiekowych tradycji ceramicznych. Akceptując nieprzewidywalność, pozwalają, by ogień, popiół, temperatura i warunki pogodowe wpływały na każdy egzemplarz, dzięki czemu każdy przedmiot jest niepowtarzalny.
Justyna Kosińska
Artystka mieszkająca w Warszawie, absolwentka Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Wykorzystując tradycyjny haft ręczny, na nowo interpretuje tę technikę poprzez nieoczekiwane formy i współczesny język artystyczny. Jej skrupulatna, wymagająca dużego nakładu czasu praktyka porusza tematy zaniku, wymazania, nieobecności oraz upływu czasu. W jej pracach ciała ludzi, zwierząt i roślin zostają zredukowane do abstrakcyjnych struktur, zacierając granice między tym, co anatomiczne, a tym, co symboliczne. Zafascynowana precyzją i posługiwaniem się ostrymi narzędziami, tworzy kompozycje, w których delikatność równoważy napięcie, a figuracja – abstrakcję.
Zofia Kusch
Absolwentka wzornictwa i iranistyki w Warszawie. Od 2020 roku Zofia pracuje jako asystentka artysty muralisty i grafika Mariusza Libela, a od 2021 roku wspiera również rzeźbiarkę i artystkę wizualną Zuzannę Janin. Jej podejście do projektowania opiera się na badaniach i ma charakter eksperymentalny, skupiając się na architekturze, przestrzeni oraz relacjach między człowiekiem a naturą. Od 2024 roku bada sposoby łączenia praktyk rzemieślniczych z koncepcjami związanymi z zielenią miejską, analizując je z perspektywy fenomenologicznej.
Agata Marchlewicz
Artystka, projektantka i pedagog, której twórczość stanowi współczesną reinterpretację tradycji polskich ludowych wycinanek. Absolwentka Wydziału Sztuk Graficznych Uniwersytetu Sztuki w Poznaniu, tworzy misternie wycinane ręcznie kompozycje, łączące kunszt rzemieślniczy, narrację i graficzną precyzję. Jej prace, powstające w ramach projektu „Cięta Córa”, czerpią z języka wizualnego sztuki naiwnej i XIX-wiecznych tradycji ludowych, oferując jednocześnie odważną i nowoczesną perspektywę. Łącząc pamięć kulturową ze współczesną ekspresją, tworzy unikalne dzieła, które zgłębiają tematykę tożsamości, emocji oraz niezmiennej aktualności technik ręcznego rzemiosła.
Agnieszka Mazur
Projektantka i badaczka, której twórczość skupia się na materiałach jako narzędziach do poszukiwań i opowiadania historii. Kierowana ciekawością otaczającego nas świata, bada znaczenia, historie i narracje kulturowe zakodowane w przedmiotach i materii. Często opracowując własne materiały i eksperymentalne procesy, pozwala, by wiedza wyłaniała się poprzez sam proces tworzenia. Jej prace skupiają się na ukrytych, pomijanych i odrzuconych aspektach codziennego życia, ujawniając ich znaczenie jako odbicia współczesnej rzeczywistości. Podważając konwencjonalne postrzeganie, zachęca widzów do kwestionowania założeń i odkrywania nowych sposobów rozumienia świata.
Olga Milczyńska
Artystka i twórczyni ceramiki, absolwentka Królewskiej Duńskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz Uniwersytetu Sztuki w Poznaniu. Swoje umiejętności praktyczne rozwijała poprzez staże i współpracę z pracowniami ceramicznymi w Wielkiej Brytanii, Francji, Danii i Korei Południowej. Jako współzałożycielka Nów. Nowe rzemiosło jest również kuratorką wystaw poświęconych rzemiosłu artystycznemu i uczestniczyła w licznych międzynarodowych wydarzeniach, w tym w Dutch Design Week oraz Expo 2025 w Osace (Kansai). Inspirując się naturalnymi procesami zmian, ruchu i nietrwałości, w swojej twórczości przekłada obserwacje na formę ceramiczną poprzez zdyscyplinowane, rzemieślnicze podejście oparte na powtarzaniu, udoskonalaniu i nieustannym tworzeniu.
Beata Momot
Architektka, projektantka i tkaczka urodzona w 1995 roku. Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, łączy myślenie architektoniczne z tradycyjnym rzemiosłem tekstylnym. Od 2023 roku tworzy tkaniny pod marką Momot, kontynuując jednocześnie pracę w biurze architektonicznym. W swoich tkaninach zgłębia rytm, strukturę i logikę tworzenia wzorów, traktując tkaninę jako dziedzinę badań i ekspresji. Inspirując się naturą i krajobrazem, pracuje głównie z wełną, eksperymentując również z lnem, sizalem, jutą i gałęziami. Tworzy unikalne kilimy i gobeliny, wykonywane ręcznie na tradycyjnych ramach tkackich i krosnach.
Aleksander Oniszh
Samouk – projektant mebli, którego twórczość plasuje się na styku rzeźby i wzornictwa użytkowego. Pracując głównie z drewnem, kształtuje formy poprzez intuicyjny, praktyczny dialog z materiałem, pozwalając, by to jego struktura i charakter kierowały procesem tworzenia. Pod wpływem estetyki brutalizmu i tradycji sztuki ludowej jego prace łączą w sobie użyteczność z silną rzeźbiarską formą, akceptując niedoskonałość, spontaniczność i szkicowy charakter. Jest członkiem stowarzyszenia Nów. Nowe Rzemiosło oraz Homo Faber Guide. Wystawiał swoje prace na całym świecie i znalazł się na liście AD100 magazynu „Architectural Digest Polska”.
Monika Patuszyńska
Artystka ceramiczka, kuratorka i członkini Międzynarodowej Akademii Ceramiki, której twórczość opiera się na eksperymentowaniu i badaniu właściwości materiałów. Pracując głównie z porcelaną, zgłębia tematy transformacji, niedoskonałości i upływu czasu. Pęknięcia, szwy i ślady procesu traktuje jako integralne elementy formy. Jej dynamiczne prace rzeźbiarskie powstają w wyniku nieustannego dialogu z materiałem, na nowo definiując pojęcia naprawy, rekonstrukcji i odnowy. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu łączy badania artystyczne z praktyką kuratorską, tworząc dzieła, które ujawniają ekspresyjny i poetycki potencjał gliny.
Jakub Przyborowski
Stolarz z powołania. Po ukończeniu studiów z zakresu urbanistyki postanowił dokonać radykalnej zmiany – porzucił pracę biurową, aby poświęcić się rzemiosłu. W niewielkim warsztacie w Warszawie projektuje i wykonuje meble oraz przedmioty, zarówno autorskie, jak i na zamówienie. Poszukuje rozwiązań prostych wizualnie, ale wymagających pod względem technicznym, które nieustannie motywują go do rozwoju jako rzemieślnika. Poza swoją twórczością aktywnie promuje rzemiosło jako członek stowarzyszenia Nów. Nowe Rzemiosło oraz jako nauczyciel w szkole tradycyjnego stolarstwa.
P55 MIRROR
Studio założone przez Beatę Ludwin i Łukasza Wołka. Ich twórczość na nowo definiuje tradycyjną koncepcję lustra jako medium rzeźbiarskiego i artystycznego. Łącząc historyczne rzemiosło z nowoczesnymi technikami, tworzą unikalne obiekty lustrzane, które zgłębiają tematykę odbicia, materialności i percepcji. Beata, z wykształcenia konserwator dzieł sztuki, oraz Łukasz, rzeźbiarz, są absolwentami Wydziału Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ich interdyscyplinarne wykształcenie znajduje odzwierciedlenie w twórczości plasującej się na pograniczu sztuki, projektowania i rzemiosła. Założone w 2020 roku studio prezentowało swoje prace na licznych wystawach i wydarzeniach poświęconych projektowaniu w Polsce.
Studio REST
Pracownia projektowania tekstyliów założona przez Dominikę Gacką i Julię Piekarską, absolwentki Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Ich twórczość skupia się na eksperymentalnym podejściu do tradycyjnego tkactwa, łączącym rzemiosło z badaniami nad materiałami. Wykorzystując naturalne włókna i ręczne krosna, tworzą unikalne tkaniny, obiekty scenograficzne oraz funkcjonalne przedmioty produkowane w niewielkich seriach, które wyróżniają się bogatymi właściwościami dotykowymi i nowatorskimi strukturami tkackimi. Zrównoważony rozwój stanowi ważny aspekt ich działalności, co znajduje odzwierciedlenie w projekcie „Restki”, poświęconym ponownemu wykorzystaniu odpadów tekstylnych i resztek tkackich. Ich prace były prezentowane na wystawach i wydarzeniach poświęconych projektowaniu w Polsce i za granicą.
Beata Wietrzyńska / In Weave
Mistrzyni tkactwa i projektantka specjalizująca się we współczesnych tkaninach tworzonych na krośnie wałkowym. Od 2014 roku rozwija swoją twórczość skupiającą się na relacjach między materiałem, strukturą splotu a światłem, badając nowe sposoby wykorzystania tkanin we współczesnych wnętrzach. Łącząc tradycyjne rzemiosło z cyfrowymi narzędziami projektowymi, pracuje głównie z lnem i wełną, często wykorzystując przędzę z wycofanych z produkcji partii oraz resztki materiałów, zgodnie z podejściem opartym na minimalizacji odpadów. W swojej twórczości bada fakturę, przezroczystość i obecność przestrzenną poprzez złożone techniki tkackie, w tym sploty podwójne, wątki uzupełniające, gazę i struktury koronkowe. Współzałożycielka stowarzyszenia Nów. Nowe Rzemiosło oraz członkini European Textile Network.
Aleksandra Zawistowska
Artystka, projektantka i współzałożycielka Szkło Studio. Studiowała w Warszawie, Lizbonie i Amsterdamie; posiada tytuły magistra zarówno w dziedzinie sztuki, jak i architektury. Pracując głównie z ręcznie dmuchanym szkłem, bada fizyczne właściwości tego materiału, podważając jednocześnie konwencjonalne wyobrażenia o pięknie. Inspirując się naturą, geologią i środowiskiem zabudowanym, w swojej twórczości łączy naukę, kulturę i wyobraźnię. Dzięki współpracy z warsztatami w całej Europie nieustannie poszerza swoje horyzonty twórcze. Jej prace były wystawiane na całym świecie i docenione m.in. przez Architectural Digest AD100 oraz Dwell24: The Best Emerging Designers. Otrzymała szereg innych nagród i stypendiów rezydenckich.
Kuratorka wystawy dr Alicja Głuszek
Kuratorka, producentka kulturalna, krytyk sztuki i badaczka, obecnie realizująca studia doktoranckie na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Complutense w Madrycie. Jej doświadczenie zawodowe obejmuje współpracę z Muzeum Narodowym w Krakowie, festiwalem Photomonth oraz festiwalem Unsound, gdzie koordynowała wystawy sztuki współczesnej.
Regularnie publikuje w magazynie „Contemporary Lynx” i jest kuratorką licznych wystaw oraz programów kulturalnych, w tym programu wystawienniczego targów Brand New Art. W 2024 roku znalazła się w finale ogólnokrajowego konkursu na projekt polskiego pawilonu na Biennale w Wenecji z projektem „OWN”.
Posiada wykształcenie w zakresie stosunków międzynarodowych i sztuki współczesnej, łącząc praktykę kuratorską z badaniami naukowymi. Jej praca koncentruje się na materialności w sztuce, współczesnych praktykach artystycznych w Ameryce Łacińskiej oraz punktach styku rzemiosła i sztuki współczesnej. Otrzymała stypendia od Fundacji Kościuszki i Tokyo Foundation oraz pełniła funkcję wykładowcy gościnnego na UNAM, Uniwersytecie Georgetown i w El Colegio de México.
Kuratorka programów publicznych prof. Marisa Santamaría
Badaczka zajmująca się współczesną i przyszłą ewolucją wzornictwa w ramach Silestone Institute. Jest analityczką przy przygotowywanym obecnie specjalnym raporcie „Design and Home spaces GENERATION Z” 2023 oraz doradczynią w Acción Cultural Española – w dziedzinie wzornictwa i architektury – a także dyrektorką projektu raportu „Atlas de la Cultura del Diseño en España”, realizowanego we współpracy z Ministerstwem Kultury i MDF. Jako wykładowczyni i badaczka Marisa prowadzi zajęcia w Poli.Design-Politecnico di Milano (Global Trends Lab), na IE University, w IADE oraz na Uniwersytecie Nebrija.
Marisa działa również jako kuratorka różnych wystaw i kongresów poświęconych wzornictwu w Hiszpanii. Pracowała także jako dziennikarka zajmująca się trendami w wzornictwie i architekturze dla hiszpańskiej prasy ogólnokrajowej. Publikuje w AD Digest, El País oraz Elle Decoration.
Organizator Instytut Przemysłów Kreatywnych
Instytut Przemysłów Kreatywnych (IPK) jest instytucją kulturalną, która wspiera rozwój przemysłów kreatywnych poprzez system wsparcia publicznego, gromadzenie wiedzy, tworzenie sieci kontaktów i promocję, odpowiadając na potrzeby poszczególnych sektorów oraz budując synergię z innymi obszarami rozwoju i innowacji.
Zakres działalności IPK obejmuje wspieranie rozwoju polskiego przemysłu kreatywnego, w szczególności sektora audiowizualnego, multimediów, branży gier (gamedev), projektowania, mody, rzemiosła artystycznego, muzyki, a także technologii i innowacji mających wpływ na rozwój tych branż.
Tytuł: „Crafting Reality: En Busca de Hábitats Alternativos”
Termin: 12.09.2026–31.10.2026
Miejsce: PASAJE 94 / Walencja, Hiszpania (w ramach wydarzeń Valencia Design Fest i Tiempo+Materia)
Kuratorka wystawy: dr Alicja Głuszek
Kuratorka programu publicznego: prof. Marisa Santamaria
Zdjęcia: serwis prasowy IPK


