Nicolasa Grospirre’a obrazy malowane słońcem

Nicolas Grospierre pokaże swoje prace w Sali Salomona. Ściany i sklepienie Sali Salomona, jednego z największych pomieszczeń Pałacu na Wyspie, były ozdobione w XVIII w. przez królewskiego portrecistę Marcella Bacciarellego. Bacciarelli, na polecenie króla Stanisława Augusta, przedstawił na wielkoformatowych malowidłach sceny z życia biblijnego władcy Salomona, które miały symbolizować mądre i sprawiedliwe rządy.

Prace Włocha całkowicie spłonęły w 1944 r. Pałac podpalili Niemcy wycofujący się z Warszawy. W miejscu malowideł od czasu odbudowy wisiały puste złocone ramy. Dzieła Bacciarellego znane były jedynie z obrazu L. F. Dymitrowicza z 1892 r.

Muzeum Łazienki Królewskie postanowiło zaprosić artystów do twórczego odniesienia się do ideowych wizji Stanisława Augusta. Decyzję tę poprzedziły debaty w gronie ekspertów. Nicolas Grospierre jest pierwszym z twórców wytypowanych do tego projektu.

Planujemy by Łazienki Królewskie inspirowały i zapraszały współczesne twórczynie i twórców do poszukiwania interpretacji królewskiego programu ideowego i wspaniałych malarskich wizji Bacciarellego, a także ich realizacji. Naszym planem na przyszłość jest cykliczne działanie w formule Triennale, które będzie umożliwiało regularne działania badawcze, naukowe i artystyczne wokół określonych tematów przewodnich, takich jak światło, faktura, przestrzeń, złoto, materia…

– mówi dr Marianna Otmianowska, dyrektorka Muzeum Łazienki Królewskie

Nicolas Grospierre zdecydował się na technikę heliogramu. To technika artystyczna, w której obrazy powstają pod wpływem działania promieni słonecznych. Specjalnie przygotowane materiały światłoczułe, wystawione na słońce, stopniowo zapisują jego obecność, tworząc unikatowe kompozycje. Heliogram jest zatem dokumentem procesu i równocześnie metaforycznym obrazem natury.

Wystawę Heliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła poprzedziły długotrwałe przygotowania. Dzieła Nicolasa Grospierre’a do Sali Salomona powstawały w ogrodach Łazienek Królewskich przez cztery miesiące.

Słońce jest moim sprzymierzeńcem. Przez samą swoją obecność i świecenie na wszystko, co nas otacza. Pewnego dnia uświadomiłem sobie, że mogę wykorzystać odbarwiającą moc promieni słonecznych, aby stworzyć niemal nieskończoną różnorodność kształtów, od geometrycznych po organiczne. Za każdym razem niepowtarzalne

– wyjaśnia artysta.

Nicolas Grospierre

Nicolas Grospierre urodził się w 1975 r. w Genewie. Od 1999 r. mieszka i tworzy w Polsce, w Warszawie. Z wykształcenia jest socjologiem. Studiował nauki polityczne w Institut d’Etudes Politiques w Paryżu oraz London School of Economics.

Jego twórczość fotograficzna rozwija się w dwóch kierunkach. Z jednej strony realizuje projekty dokumentalne, w których bada pamięć zbiorową i niespełnione nadzieje związane z architekturą modernistyczną, dziś pozbawioną już utopijnej ideologii, która ją kształtowała. Z drugiej strony tworzy fotografie o charakterze konceptualnym oparte na grach intelektualnych i wizualnych paradoksach. Nicolas Grospierre dokumentuje nie tylko budynki i detale, lecz także symbolikę kryjącą się w instytucjonalnych gmachach, takich jak biblioteki czy banki.

Prace artysty prezentowano na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Fotografie Grospierre’a publikowane były m.in. w czasopismach „Piktogram”, „Fluid”, „Foto Pozytyw” oraz w książkach: Warszawa w poszukiwaniu Centrum (wyd. Znak, 2005), The Wallpaper City Guide. Warsaw, Modern Forms. A Subjective Atlas of 20th Century Architecture (2016) oraz Modern Spaces. A Subjective Atlas of 20th Century Interiors (2018), dwie ostatnie wydane przez londyńskie Prestel Publishing.

W 2008 r., wspólnie z Kobasem Laksą, Grzegorzem Piątkiem i Jarosławem Trybusiem, Nicolas Grospierre zdobył Złotego Lwa na XI Biennale Architektury w Wenecji za projekt Hotel Polonia. Budynków życie po życiu uznany za najlepszy pawilon narodowy. Trzy lata później otrzymał jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień w Polsce, Paszport „Polityki” w kategorii sztuki wizualne.

Heliogramy w Łazienkach Królewskich

Heliogramy, które stworzyli Nicolas Grospierre i… słońce wypełnią dwa największe puste miejsca po zniszczonych przez ogień obrazach Marcella Bacciarellego.
Obecność dzieł w przestrzeni Sali Salomona ma wymiar symboliczny, gdyż heliogram jest wyrazem siły światła, przemijania i transformacji.
W prezentację heliogramów zaangażowane było szerokie grono. Stała się ona pretekstem do dialogu i twórczej wymiany społeczności skupionej wokół Muzeum. Wystawa Heliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła inicjuje nowy rozdział w historii Pałacu na Wyspie. Jest to swoisty powrót do tradycji królewskiego programu artystycznego.

Wystawa Heliogramy w Sali Salomona. W poszukiwaniu światła
Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie
Od 12 września 2025 r. do 30 sierpnia 2026 r.
Szczegółowe informacje o ekspozycji znaleźć można na stronie Muzeum.