Let’s Archi 2025 – warsztaty, które uświadamiają, czym jest projektowanie
W czasach renderów, wizualizacji, modeli 3D projektowanie wnętrz odbywa się w komputerze. Tymczasem – jak przypomina Monika Staniec, inicjatorka projektu Let’s Archi – architektura ma źródło w fizycznym kontakcie z materiałem. Trzecia edycja warsztatów, która odbyła się w Sierakowskim Parku Krajobrazowym, była powrotem do rzemiosła i uważności.
3
– Zrozumiałam, że wielu architektów wnętrz pracuje dziś głównie wirtualnie – na stronach internetowych, w katalogach, na ekranach. Nadal zbyt rzadko mają kontakt z prawdziwym materiałem, jego fakturą, ciężarem, zapachem – mówi Monika Staniec. Jej zdaniem projektowanie zaczyna się nie od programu graficznego, lecz od doświadczenia.
Warsztaty Let’s Archi, zorganizowane w lesie nad jeziorem, miały być właśnie takim doświadczeniem. Nie chodziło o naukę efektownych trików, lecz o powrót do źródeł – do pracy rękoma i dialogu z materiałem. Jak przyznały uczestniczki warsztatów, najbardziej brakuje im w codziennej praktyce bezpośredniego kontaktu z tworzywem. W ich relacjach powtarzało się zdanie: „za mało pracujemy na materiałach”.
Tkactwo, żelowy druk, szkło
Program warsztatów łączył teorię i praktykę. Centralnym punktem był kurs tkania kilimów poprowadzony przez duet Splot – Przemka Cepaka i Annę Milczanowską. Wykład o tradycji rzemiosła i ćwiczenia przy krośnie pokazały, jak tkanina i architektura są sobie bliskie – w strukturze, rytmie i napięciu.
Partnerzy projektu wnieśli dodatkową perspektywę. Marka Nomet zaproponowała zajęcia z gelprintingu – techniki druku żelowego, pozwalającej tworzyć unikalne faktury. WallArt poprowadził warsztat płaskorzeźb, udowadniając, że techniczne materiały mogą być nośnikiem emocji. Marka New Trendy opowiadała uczestnikom o szkle i kabinach prysznicowych jako o współczesnym, szlachetnym tworzywie.
Z kolei studio Oskara Zięty udostępniło obiekty, które, ustawione w lesie, wśród drzew i refleksów wody, nabrały nowego znaczenia.
Neuroarchitektura w praktyce
Let’s Archi nie ogranicza się do pracy z materiałem. W programie znalazły się też elementy inspirowane neuroarchitekturą, jak poranny spacer w ciszy. Uczestniczki spędziły kilkadziesiąt minut samotnie w lesie, bez rozmów, chłonąc przestrzeń wszystkimi zmysłami. Niektóre chodziły boso po ziemi. Celem nie było tworzenie, lecz czucie.
– Chciałam, żeby uczestnicy poczuli, że materia ma głos. Że kiedy jej dotykasz, słuchasz, obserwujesz ją, ona zaczyna prowadzić cię w stronę dobrego projektu – podsumowuje Monika Staniec.
Architektura manualnie
Projekt Let’s Archi to cykl spotkań, które przywracają architekturze wnętrz pierwotny sens, na który składają się: eksperyment, zmysłowość i rzemiosło. W czasach, gdy Instagram często zastępuje pracownię, a wizerunek projektanta kształtują wizualizacje, Let’s Archi przypomina, że projektowanie to proces wymagający cierpliwości, intuicji i kontaktu z rzeczywistością.
– Oczywiście można pracować na Instagramie, pokazując realia zawodu i proces twórczy – to cenne i potrzebne. Trzeba jednak uważać, by nie wpaść w pułapkę estetyzowania i powierzchownego wizerunku. Bo projektowanie to nie tylko obraz, lecz przede wszystkim kontakt z materią, z człowiekiem, z prawdziwą przestrzenią – dodaje Monika Staniec.
Monika Staniec – projektantka, która uczy dotykać
Monika Staniec jest architektką wnętrz, mentorką i projektantką, która od lat rozwija w swojej pracy ideę świadomego projektowania. Jej autorska pracownia tworzy przestrzenie oparte na emocjach, zmysłach i relacji z naturą. Na warsztatach Let’s Archi zachęca innych projektantów, by zwolnili, byli uważni, pracowali z materiałem, wsłuchiwali się w niego i mieli z nim kontakt za pośrednictwem różnych zmysłów.
Organizator warsztatów: Monika Staniec www.monikastaniec.com
Instagram Monika Staniec: https://www.instagram.com/monikastaniec.architektwnetrz/
Instagram Let’s Archi!: https://www.instagram.com/letsarchi_com/
