Inkantacje Mateusza Gromadzkiego w OP ENHEIM
Wystawa „Inkantacje”, którą Mateusz Gromadzki prezentuje w OP ENHEIM, jest efektem piątej edycji programu mentorskiego OP_YOUNG, który wspiera młode osoby artystyczne związane z Dolnym Śląskiem. W ramach Grand Prix artysta realizuje indywidualną ekspozycję będącą podsumowaniem procesu twórczego rozwijanego pod opieką mentorską i kuratorską.
2
Projekt „Inkantacje”, który Mateusz Gromadzki prezentuje w OP ENHEIM wyrasta z osobistej biografii twórcy, ale jego znaczenie wykracza poza indywidualne doświadczenie. „Inkantacje” stają się opowieścią o współczesnej kondycji człowieka funkcjonującego w stanie chronicznego napięcia i nieustannego przeciążenia.
Praktyki magiczne jako strategie przetrwania
W swojej pracy Mateusz Gromadzki sięga po praktyki magiczne i ludowe, traktując je nie jako estetyczny motyw, lecz jako realne narzędzie radzenia sobie z rzeczywistością. W tym ujęciu sztuka przybiera formę intymnego obrzędu, a sama wystawa działa jak inkantacja – powtarzalny gest, który ma potencjał wpływania na rzeczywistość, nawet jeśli jego skuteczność pozostaje nieuchwytna.
Prezentowane obiekty, wykonane w autorskiej technice, którą opracował Mateusz Gromadzki, funkcjonują jako autonomiczne byty. Łączą w sobie elementy żywe i szczątkowe, tworząc napięcie pomiędzy tym, co organiczne, żywe, a tym, co martwe.
Zejście do „mentalnej krypty”
Centralne doświadczenie, które jest udziałem publiczności, stanowi konfrontacja z tym, co wyparte. Jak podkreśla Mateusz Gromadzki, jest to
zejście do mentalnej krypty, w której kumulują się lęk, zmęczenie i bezradność, ale gdzie wciąż istnieje możliwość wzniecenia życia.
W tym sensie „Inkantacje”, które Mateusz Gromadzki pokazuje w OP ENHEIM, nie oferują prostych odpowiedzi. Zamiast tego budują przestrzeń, w której możliwe jest przepracowanie emocji i doświadczeń trudnych do nazwania.
Między bezsilnością a potrzebą działania
W tle wystawy obecna jest metafora góry lodowej – obrazu zawieszenia między świadomością kryzysu a brakiem realnego działania. To stan, w którym wiedza o zagrożeniu nie prowadzi do zmiany, lecz do chronicznego obciążenia psychicznego i fizycznego.
Pojawiające się w pracach strategie eko-magiczne nie służą estetyzacji katastrofy. Są raczej próbą znalezienia oddechu i odzyskania równowagi w świecie pozbawionym prostych rozwiązań.
Dobrostan jako relacja, nie stan
Istotnym wątkiem wystawy jest pytanie o współczesne rozumienie dobrostanu. W ujęciu, jakie prezentuje Mateusz Gromadzki, nie jest on kategorią indywidualną, lecz wynika ze współzależności między ciałem i umysłem, jednostką i wspólnotą, człowiekiem i środowiskiem.
Spotkanie z materią – roślinną, zwierzęcą i mineralną – staje się tu miarą dojrzałości cywilizacyjnej oraz punktem wyjścia do refleksji nad przyszłością.
Mateusz Gromadzki pyta: Czy duchowość nadal ma znaczenie?
Wystawa „Inkantacje” Mateusza Gromadzkiego w OP ENHEIM stawia pytanie o to, czy współcześnie wciąż potrafimy mówić o duchowości i obrzędach w sposób zakorzeniony w doświadczeniu wcześniejszych pokoleń.
To pytanie pozostaje otwarte – podobnie jak sama wystawa, która zamiast jednoznacznych odpowiedzi proponuje przestrzeń, w której doświadczyć można uważności, napięcia i refleksji.
Zdjęcia: serwis prasowy OP ENHEIM
