Wystawa zwycięzców konkursu StRuNa przybyła z Zakopanego do Milanówka
Młodzi artyści stworzyli prace inspirowane dziełami wielkich poprzedników i zakopiańską tradycją. Wystawę „Korzenie Rzeźby”, przygotowaną przez studentów z Koła Naukowego 44, prezentowaną uprzednio w stolicy Tatr, od 30 listopada oglądać można w Willi Waleria w Milanówku.
4
Wystawa, która stanowi zwieńczenie projektu „Korzenie Rzeźby” jest, jak mówią studenci zrzeszeni w Kole Naukowym 44, dla nich wyjątkowym momentem:
[…] świętujemy rok pełen pracy, rozmów, eksperymentów i dwóch dużych projektów: Ślady Hasiora. Wyrwane z Ziemi. oraz Ogólnopolskie Sympozjum Korzenie Rzeźby.
Za projekt „Korzenie Rzeźby” studenci z Koła Naukowego 44 zdobyli w listopadzie 2025 r. I nagrodę w kategorii StRuNa Art 2025 oraz wyróżnienie w Debiutach Roku 2025 w krajowym konkursie Studencki Ruch Naukowy.
Ekspozycja w Milanówku została otwarta uroczyście 30 listopada. Goście wernisażu wysłuchali wykładu poprowadzonego przez przewodniczącą Koła Danutę Kolasę oraz wiceprzewodniczącą Natalię Klarę Marczewską.
Sympozjum Korzenie Rzeźby
Sympozjum „Korzenie Rzeźby”, zorganizowane przez Koło Naukowe 44 działające przy Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, zgromadziło studentów i młodych artystów, którzy przez dwa tygodnie pracowali z drewnem. Uczestnicy szukali inspiracji w Zakopanem, mieście od ponad stulecia uznawanym za duchową stolicę polskiej rzeźby i snycerstwa.
Wybór lokalizacji nie był przypadkowy. Koło Naukowe 44, powołane z inicjatywy studentów pracowni zmarłego w 2024 roku profesora Adama Myjaka, już rok wcześniej działało na Podhalu, tworząc monumentalną, blisko czterometrową formę z betonu zbrojonego na Jankulakowskim Wierchu w Kotelnicy Białczańskiej.
Tegoroczna edycja skupiła się na materiale mocniej osadzonym w lokalnej tradycji – drewnie. Efektem kilkunastu dni pracy w Białce Tatrzańskiej stała się m.in. edukacyjna ścieżka rzeźbiarska wzdłuż trasy narciarskiej Kotelnicy Białczańskiej. Projekt skierowany jest do rodzin z dziećmi i łączy zabawę z nauką, ale przede wszystkim pokazuje, że rzeźba w przestrzeni publicznej może pełnić rolę przewodnika, inicjatora spotkań i narzędzia budowania wspólnoty.
Każdy z uczestników nie tylko brał udział w zadaniach grupowych, lecz także zrealizował indywidualną pracę. Proces twórczy poprzedzały spotkania badawczo-historyczne organizowane przez Muzeum Tatrzańskie i Galerię Antoniego Rząsy, które umożliwiły młodym artystom zapoznanie się z lokalnym kontekstem. Zwieńczeniem Sympozjum była wystawa „Korzenie Rzeźby”, prezentująca realizacje powstałe podczas pobytu studentów na Podhalu. To właśnie te prace prezentowane są obecnie w Willi Waleria.
W Zakopanem rzeźby udostępniono w ogrodach trzech filii Muzeum Tatrzańskiego: Chałupy Gąsieniców Sobczaków, Willi Koliba i Willi Oksza. Wernisaż odbył się 19 września 2025 roku i przyjął formę spaceru rozpoczynającego się w Chałupie Gąsieniców Sobczaków. Ekspozycja była dostępna dla publiczności do pierwszych opadów śniegu – tak długo, jak pozwoliła na to górska pogoda. Teraz w Milanówku rzeźby młodych artystów podziwiać można w ogrodzie Willi Waleria.
Za koordynację całego przedsięwzięcia – działań zarówno w Zakopanem, jak i Milanówku – odpowiadają: dr Kinga Smaczna-Łagowska, Danuta Kolasa i Natalia Klara Marczewska związane z Wydziałem Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, a zarazem inicjatorki działań Koła Naukowego 44. W Sympozjum „Korzenie Rzeźby” wzięli udział: Agata Biały, Kacper Brach, Marta Ćwiklińska, Jakub Hałas, Katarzyna Kiełczewska, Danuta Kolasa, Agata Kołtun, Natalia Klara Marczewska, Joanna Napiórkowska, Natalia Przybylska, Emilia Ptach, Filip Sokół, Lena Jarota, Piotr Jakubowski i Kinga Smaczna-Łagowska. Identyfikację wizualną opracowała Alicja Lechowicz, a dokumentację fotograficzną zakopiańskiej odsłony projektu Patrycja Iglar.
Willa Waleria
Willa Waleria, która obecnie gości studencki projekt, została wzniesiona w 1910 r. Jest dziełem Rufina Morozowicza, który był inwestorem i pomysłodawcą zastosowanych rozwiązań architektonicznych. Willa została zbudowana dla jego żony Walerii z Kotowiczów i to jej budynek zawdzięcza nazwę. W 1982 r. gmach wpisano do rejestru zabytków województwa warszawskiego, a następnie mazowieckiego. Na przełomie lat 90. XX w. i 2000. z niektórych pomieszczeń korzystało Społeczne Liceum Ogólnokształcące. Willę w 2007 r. kupiła Gmina Milanówek. W roku 2020 miastu udało się uzyskać dotacje na przywrócenie budynkowi dawnej świetności. Po gruntownym remoncie Willa Waleria stanowi jedną z filii Milanowskiego Centrum Kultury. Jest miejscem działań artystycznych, edukacyjnych i społecznych.
Budynek przystosowany jest do potrzeb nowoczesnej instytucji kultury, z poszanowaniem oryginalnej architektury i klimatu epoki. W willi organizowane są wystawy, koncerty kameralne, warsztaty, spotkania autorskie i wiele innych wydarzeń.
Willa Waleria to także miejsce spotkań lokalnej społeczności – otwarte na inicjatywy oddolne, współpracę z artystami i organizacjami pozarządowymi. Jej działalność wpisuje się w ideę „Miasta-Ogrodu”, podkreślając unikalny charakter Milanówka jako przestrzeni przyjaznej kulturze, dialogowi i twórczym działaniom” – opisują twórcy tego miejsca. Prace studentów z Koła Naukowego 44 prezentowane będą w Willi Waleria do 28 lutego 2026 roku.
Korzenie Rzeźby
Willa Waleria
ul. Spacerowa 20, Milanówek
