Jakub Łączny – „The Lake Boy” w Londynie. Fotorelacja z wystawy
Jakub Łączny – „The Lake Boy”. Wystawa zaprezentowana 12 i 13 września podczas London Design Festival, była opowieścią o ciele poddawanym wysiłkowi i regeneracji, o wodzie, męskiej tożsamości i poszukiwaniu miejsca, w którym człowiek może odnaleźć własną formę.
4
Jakub Łączny – „The Lake Boy” – wystawa Jakuba Łącznego została zaprezentowana w TradeStars przy Copperfield Street w londyńskim Southwark, jako część programu London Design Festival. Wcześniej na łamach Design Doc zapowiadaliśmy projekt, którego punktem wyjścia była refleksja nad procesem kształtowania ciała i współczesnej męskiej tożsamości. Londyńska realizacja pozwoliła zobaczyć, jak te idee funkcjonują w konkretnej przestrzeni i jak ważną częścią pracy Łącznego jest dialog pomiędzy poszczególnymi mediami.
Artysta połączył malarstwo wielkoformatowe, film, ceramikę, stal, scenografię i światło. Żaden z tych elementów nie został potraktowany wyłącznie jako autonomiczny obiekt. Obrazy, projekcja i formy ceramiczne budowały wspólnie środowisko, w którym granice pomiędzy dziełem a wnętrzem ulegały zatarciu.
To charakterystyczny element praktyki Łącznego. Artysta porusza się pomiędzy malarstwem i filmem, wykorzystując światło, kolor oraz ruch do tworzenia przestrzeni sytuujących się na styku osobistego doświadczenia, cielesności i mikrohistorii.
Jakub Łączny – „The Lake Boy”. Ciało, ciężar i woda
Jednym z głównych tematów „The Lake Boy” jest ciało – jego możliwości, ograniczenia i zdolność do regeneracji. W autorskim filmie Łącznego występuje sportowiec Jakub Cholewiński. Kamera obserwuje jego ciało podczas wykonywania powtarzalnego ćwiczenia: martwego ciągu ze sztangą ważącą 150 kilogramów.
Nie chodzi jednak wyłącznie o demonstrację fizycznej siły. Powtarzalność ruchu, napięcie mięśni i koncentracja kierują uwagę ku granicy wytrzymałości oraz świadomości własnego organizmu. Sportowiec staje się aktorem własnej fizyczności, a trening – narzędziem poznania ciała.
Film został wyświetlony na stalowej blasze dachowej. Pod nią znalazła się czarna ceramiczna tafla, której nieregularna powierzchnia przywołuje skojarzenia z rozlaną cieczą, ikrą lub organiczną strukturą. Spotkanie twardej stali i płynnej wizualnie ceramiki buduje jedno z podstawowych napięć wystawy: pomiędzy ciężarem a lekkością, konstrukcją a organicznością, wysiłkiem a regeneracją.
Woda powraca w całym projekcie jako jeden z najważniejszych motywów. Łączny interesuje się hydrodziedzictwem i właściwościami wody – jej zdolnością do przepływu, zmiany oraz dostosowywania się do otoczenia. W tym sensie staje się ona modelem relacji człowieka ze światem: pomiędzy stabilnością i płynnością, zachowaniem własnej formy i koniecznością nieustannej adaptacji.
Od jeziora do „Chłopca jeziornego”
Ważnym punktem odniesienia jest dla artysty jezioro Dominickie – krajobraz lokalny, oswojony i związany z osobistym doświadczeniem. Jezioro przestaje być jedynie elementem pejzażu. Staje się przestrzenią pamięci, regeneracji i zakorzenienia.
Tytuł wystawy odnosi się również do literatury. Łączny odnajduje punkty styczne własnych poszukiwań z biografią i twórczością Stanisława Grochowiaka, szczególnie z cyklem „Zabawy chłopięce” i wierszem „Chłopiec jeziorny”. Wątek dorastania łączy się tu z pytaniem o męskość, cielesność i możliwość świadomego konstruowania własnej tożsamości.
Ta perspektywa pozwala inaczej spojrzeć również na fizyczny wysiłek obecny w filmie. Siła nie jest przedstawiona jako dominacja. Towarzyszą jej skupienie, samoobserwacja, świadomość ograniczeń i podatność na zmianę.
Przestrzeń jako część wystawy
Istotnym bohaterem londyńskiej prezentacji stała się sama przestrzeń. Światło modelowało wnętrze i zmieniało sposób postrzegania prac, a malarstwo wychodziło poza tradycyjną rolę obrazu zawieszonego na ścianie. Stawało się częścią architektury i scenografii.
Za konsultację scenografii odpowiadała architektka wnętrz Monika Staniec. Kuratorami wystawy byli Magdalena Komborska-Łączna, Zbigniew Olszyna i Kuba Szkudlarek. Za reżyserię i scenariusz filmu, zdjęcia oraz postprodukcję odpowiadał Jakub Łączny, a za światło Tytus Diakun i Dawid Znyk. Organizatorem i producentem projektu był PUBLISH ART.
„The Lake Boy” można odczytywać jako próbę stworzenia miejsca, w którym ciało, materia i przestrzeń pozostają we wzajemnej relacji. Ceramika, stal, malarstwo, ruchomy obraz i światło nie konkurują ze sobą, lecz tworzą wspólny układ. Fotorelacja z londyńskiej wystawy pozwala zobaczyć właśnie tę warstwę projektu – moment, w którym sztuka przestaje funkcjonować wyłącznie jako zbiór obiektów, a zaczyna organizować przestrzeń wokół widza.









Jakub Łączny – „The Lake Boy”
Artysta: Jakub Łączny
Kuratorzy: Magdalena Komborska-Łączna, Zbigniew Olszyna, Kuba Szkudlarek
Reżyseria i scenariusz, zdjęcia i postprodukcja: Jakub Łączny
Światło: Tytus Diakun, Dawid Znyk, ostrzyciel: Kajetan Kachel
Aktor: Sebastian Chrząszcz, trener: Jakub Cholewiński
Konsultantka scenografii: Monika Staniec
Identyfikacja wizualna: Mariusz Andryszczyk
Partnerzy: Ceramika Paradyż Sp. z o. o., Institute Polish in London, Galeria MBWA w Lesznie, Galeria S35, Galeria Wiele Sztuki, Polish Social & Cultural Association
Patroni medialni: Designdoc.pl, Habemus Design, NN6T
Partner medialny: Magazyn SZUM
Organizator i producent: PUBLISH ART
Wsparcie Finansowe: Dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Wielkopolskiego.
Patronat Honorowy Prezydenta Miasta Leszna.
Czas trwania wystawy 12-13 września 2026, Southwark
Miejsce TradeStars, Copperfield St, London SE1 0EA
London Design Festival, 2026


