Architektura zakorzeniona w nadwiślańskim krajobrazie

U ujścia Drwęcy do Wisły, w pejzażu dawnych osad olenderskich i rybackich, gdzie przez stulecia kształtowały się lokalne tradycje rzemieślnicze, powstał dom projektu Gaspard Łobocki Studio, który nie próbuje rywalizować z naturą, lecz staje się jej częścią.

Działka położona jest na skraju lasu, na łagodnej skarpie opadającej ku Wiśle. Architekt zdecydował się wtopić bryłę w ukształtowanie terenu. Dolna kondygnacja została częściowo zagłębiona w ziemi, górna otwiera się na dolinę i otaczający las. Z poziomu ścieżki dom pozostaje niemal niewidoczny, jakby tonął w zieleni. Dyskretna forma staje się tłem krajobrazu, nie konkuruje z nim.

Gaspard Łobocki Studio zainspirowało się dawnymi domami rybackimi i olenderskimi charakterystycznymi dla doliny Wisły. Dla Kaspra Łobockiego było to również nawiązanie do rodzinnych korzeni i tradycji rzemieślniczych.

Ciemne drewno i światło

Bryła budynku została dostosowana do nieregularnego trapezowego kształtu działki. Dwuspadowy dach o kącie nachylenia 35 stopni pokryto czarną dachówką ceramiczną. Elewacja wykonana z drewna świerkowego, opalanego techniką shou sugi ban i zabezpieczonego kremem woskowym WoodCream marki Rubio Monocoat, przywołuje na myśl obraz dawnych smolonych domów rybackich.

Wzór desek tworzy rytmiczny układ światła i cienia. Węższe deski odbijają promienie słońca, rzucając cień na szersze poniżej, dzięki czemu powierzchnia elewacji żyje i zmienia się wraz z porą dnia.

Zależało mi, by drewno zachowało swój autentyczny charakter – by nie było martwą powierzchnią, ale żywym materiałem, który zmienia się razem z krajobrazem. Krem woskowy Rubio Monocoat pozwolił zachować tę szczerość i głębię, a jednocześnie chroni drewno w sposób subtelny i naturalny

– mówi autor projektu, Kasper Łobocki z Gaspard Łobocki Studio.

Nadwiślańska architektura

Dzięki naturalnym materiałom dom wtapia się w otoczenie. Matowe wykończenie elewacji reaguje na światło i wilgoć. Z czasem budynek pokryje się delikatną patyną. Dolna kondygnacja, częściowo zagłębiona w skarpie, została uformowana w trapez wpisany w rzeźbę terenu, natomiast górna, prostokątna, na czytelną, prostą sylwetę. Od zachodu mur oporowy pełni funkcję balustrady tarasu, kadrując widok na las i dolinę Wisły.

Wnętrze w duchu slow life

Dom w Kaszczorku zaprojektowano jako przestrzeń do uważnego życia. Panoramiczne przeszklenia otwierają wnętrza na zieleń, a światło maluje na ścianach subtelne refleksy. Naturalne i lokalne materiały: drewno, kamień, len, bawełna utrzymane są w neutralnej, wyciszonej palecie barw.

W centrum domu znajduje się niebieska kuchnia wykonana przez miejscowych stolarzy. Barwa drewna zmienia się wraz ze światłem, jak tafla Wisły w słoneczny dzień.

Dom, który staje się częścią krajobrazu

Od południa dom otwiera się szeroko na dolinę rzeki, od północy pozostaje intymny, niemal ukryty wśród drzew. Taras nad wiatą samochodową płynnie łączy strefę dzienną z ogrodem zaprojektowanym w duchu permakultury, z rodzimymi gatunkami drzew, ziół i traw. Częstymi gośćmi, których spotkać można nieopodal domu, są łosie, dziki i wiewiórki. Architektura splotła się nierozerwalnie z naturą.

Projekt: Gaspard Łobocki Studio

Autor: Kasper Łobocki
Projekt wykonawczy i dokumentacja: BALD Architektura
Lokalni wykonawcy, związani z rodziną inwestorów, nadali realizacji osobisty charakter.
Lokalizacja: Kaszczorek, Toruń
Zdjęcia: Magdalena Kaleta, Kasper Łobocki / materiały prasowe Rubio Monocoat